|
بیست ویکم رمضان : شهادت امام علی(ع)
در شب بیست ویکم سال چهام هجری قمری یکی از مهمترین حوادث تاریخ بشریت،یعنی شهادت
ابرمرد تاریخ اسلام و به قول شبلی شمیل کمونیست: «بزرگ بزرگان جهان و تنها نسخه منحصر به فرد در گذشته وحال و شرق و غرب جهان» به ضرب شقی ترین ابناء بشر یعنی ابن ملجم مرادی رخ داد، و آن حضرت در سن 63 سالگی به شهادت رسیدند.
امامی که پیامبر بزرگ اسلام(ص) خطاب به او فرمودند:« ای علی!تو نخستین ایمان آور از مومنان باشی و اولین اسلام آور از مسلمانان. تو نسبت به من همانند هارونی نسبت به موسی»
ابوبکر بن قحافه(خلیفه اول) درباره اش می گوید:شنیدم رسول خدا فرمود:«احدی از پل صراط عبور نخواهد کرد،مگر کسی که علی برای او جواز عبور نویسد»
و عمربن خطاب(خلیفه دوم) درباره مقام و منزلتش می گوید:«علی ،مولای من و مولای هر مومن و مومنه است،و هر کسی که آن حضرت، مولایش نباشد پس مومن نیست»
ونیز می گوید: از پیامبر شنیدم که فرمود:«اگر مردم همه، گردهمایی و تجمع بر علی بن ابی طالب می کردند،خداوند،آتش دوزخ را خلق نمی کرد»
عثمان بن عفان(خلیفه سوم)درباره او می گوید: «اگر علی نبود ، عثمان هلاک شده بود» و
بالاخره معاویه بن ابوسفیان درباره اش گفت: « با مرگ پسر ابوطالب ، فقه و علم از میان رفت.»
آری در شب بیست و یک رمضان سال چهلم هجری، مردی جهان را بدرود گفت که مسلمان و غیر مسلمان را وادار به ستایش از خویش نمود. |